دیدیم که پس از گزینش دوباره روحانی، مردم در شهرهای گوناگون به جشن و پایکوبی پرداختند. کسی یافت نشد که از سرکوب خونین در "کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸" یعنی همین چند سالی پیش سخنی بگوید و یادی از جانباختگان، آسیب دیدگان، زندانی و شکنجه شدگان بکند!
همه چیز "به روش کهن و پایدار ایرانی" به زودی فراموش شده است زیرا ما ایرانیان حافظه تاریخی نداریم.