آیا ترامپ آهسته، آهسته آماده ی جنگ با ایران می شود؟ / پ. مهرکوهی

22 +

Image result for trumps war on Iran


"یک پرسشواره ای را که کِندی در کارزار انتخاباتی اَش برجسته ساخته بود تا نشان دهد او مردی است با پشتکار و قدرت عمل، پیش کشیدن ِ نیاز ِ بهکرد (اصلاح) در سازمان و وزارت پدافند ملی ی آمریکا و استراتژی و برنامه چینی ی راهبردی ی ملی بود. ولی "روبرت لاوت"، وزیر پدافند ملی ی دولت ترومن، به کندی هشدار داد که هرگونه بهکرد در سازمان پنتاگون کاری توان فرسا خواهد بود و زمانبر و کشنده. لاوت به کندی پیشنهاد کرد که وزیر پدافند ملی ی دولت او باید کسی باشد برخوردار از توان کنکاش (تحلیل) آماری، کسی که بتواند به کارهای ماست مالی شده در دفتر این امپراتوری و انداختن پرونده ای به زیر پرونده ی دیگر پایان دهد. لاوت به رییس جمهور تازه برگُزیده شده پیشنهاد داد که رییس 44 ساله ی کارخانه ی خودرو سازی فورد، "روبرت مک نامارا" را برای آن پست برگزیند"*.


با این جمله ها کتاب ِ آقای هربرت ریموند مکمستر، تازه ترین رایزن امنیت ملی ی آمریکا آغاز می شود. مکمستر سی و چهارساله بود که کتابِ او، "رخوت و سستی در انجام وظیفه" از چاپ بیرون آمد. به باور من همین چند جمله ی آغازین کتاب او، گوشه ای و سرنخی از شخصیت مکمستر را روشن و بازگو می کند. اگرچه او در شناخت چگونه گی ی شکست آمریکا به کژراهه می رود ولی غم و درد آن شکست در درون او و در بند، بند کتابش موج می زند.

این سپهبد 54 ساله یک افسر عملیاتی است و کنکاشگر میدان نبرد ولی از توانایی ی چندان در تحلیل سیاسی برخوردار نیست. همین ویژه گی ی او در تحلیل میدان نبرد است که از او چهره ای ساخته دلخواه ترامپ. مکمستر در جریان جنگ ِ آمریکا با صدام توانست با شمار کمتری تانک و زره پوش، هنگ های لشکر زرهی ی آرتش عراق را نخست فلج و سپس نابود سازد. گزینش چنین کسی که با منطقه ی خاورمیانه به خوبی آشنایی دارد و در میدان رزم سری نترس، هشدار برانگیز است. پیشتر گزینه ی ترامپ برای این جایگاه دریاسالار رابرت هاروارد بود، که او نپذیرفت. چرا؟ چرا ترامپ در میان ده ها افسر زبده که به شایسته گی از پس این کار بر می آیند تنها در جستجوی کسانی است که از توانایی های عملیاتی ی بالایی برخورداند و آشنا به منطقه ی آبراه پارس؟ به باور من ترامپ در گفتگوی خود با دریاسالار رابرت هاروارد از اراده ی خود و دولت اَش برای جنگ با ایران سخن گفته است و دریاسالار هاروارد با چنین جنگی که وضع خاورمیانه را از این هم آشفته تر خواهد ساخت ناهمسازوار بوده، از پذیرفتن آن پُست سرباز زده است. هر روز که زمان می گذرد، روشن تر می کردد که جنگ با ایران مانند یک مسأله ناموسی برای ترامپ، ایوانکا و شوهر ایوانکا و دیگر دوستان است.


پ. مهرکوهی

سه شنبه، بیست و کم فوریه ی 2017


* McMaster, H. R. 1997. Dereliction of Duty: Johnson, McNamara, the Joint Chiefs of Staff, and the Lies That Led to Vietnam. Harper





Boosters

Members who have given this post a Boost with their Coins

2 comments

Best   /  Newest   /  Oldest
ChamoshChamoshvnd ChamoshChamoshvnd (@ChamoshChamoshvnd) Pinned comment
قبل از هر چیز ترامپ باید آهسته, آهسته خودش را آمادهء استیضاح در گنگرهء آمریکا بکند.
بنا بر یک حساب در حد اکثر, با انتخابات مجلس نمایندگان در دو سال دیگر تعداد کافی نمایندهء دمکرات و مستقل برای فرایند استیضاح وجود خواهد داشت.
از آن زودتر هم همین حالاش, فقط در طی ماه اول (مثلاً "ماه عسل") دو اقدام متفاوت قانونی برای استیضاح ترامپ به دادگاه فدرال عرضه شده است.
مشاور امنیتی جدید نیز سربازی متفکر و بسیار رُک گو است (سرباز که چه عرض شود سپهبدی سالار و نویسنده). وی به هیچ وجهه زیر بار مزخرفات ترامپ نخواهد رفت.
یک دلیل اصلی برتری تانکهای آمریکایی تکنولوژی پیشرفتهء توپ های تانک و بُرد بیشترشان بود, که بدین ترتیب میتوانستند به تانکهای عراقی صدمه برسانند, بدون اینکه از سوی تانکهای عراقی در معرض آتش قرار بگیرند.
یکی دو داستان جالب دیگر نیز هست, که بمونه برای بعد.

toptopic.com/posts/cooking-up-a-quagmire-dereliction-of-duty-by-h-r-mcmaster-41465
See More
0 +
 
P.Mehrkohi P.Mehrkohi (@P.Mehrkohi) replied to ChamoshChamoshvnd (@ChamoshChamoshvnd) Pinned comment

دوست نازنین و ارجمند! با سپاس از یادداشت و نقد شما. نگرش شما درباره ی طرح استیضاح ترامپ، همراه با ولی و اگر هایی است، که می تواند درست باشد یا نباشد. به باور من دمکرات ها و جمهوری خواهان سر و ته یک کاسه اند و از یک آبشخور نوش جان می کنند و نیرو می گیرند. نیروی پشت ِ سر هر دو جریان نیز هم قدرت سرمایه است و هم نیروی زور تفنگ مردان جنگ و کارخانه های جنگ ابزارسازی. و نیز بر این باورم که ترامپ چی ها برای سر و سامان دادن به یک جنبش راست فاشیستی نیاز به جنگ دارند و جنگ با ایران بهترین گزینه است. از این رو برای تاختن به ایران شتاب بسیار دارند. نیروی مزدوری را هم که در سر می پرورانند تا آینده ی ایران به دست آن نیروی وابسته گردانده شود، نه هواداران سامانه ی پادشاهی هستند، و نه نیرو و دار و دسته ی تبه کار رجوی. آمریکا با پند گیری از رویدادهای افغانستان و عراق، در پی ی بر سر کار آوردن کسانی در ایران است که براستی از خودشانی ها باشند و سر سپرده تر از آنچه من و شما گمان می کنیم.
من نمی توانم درباره ی ساختار دادگستری ی آمریکا و سامانه ی دادبانی (سیستم قضایی) ی آمریکا چیزی بگویم. در این باره سررشته ندارم و نمی دانم که رو در رویی ی دستگاه دادبانی ی آمریکا با ترامپ چی ها به تنش ِ میان نئوکان ها و ترامپ مربوط می شود یا نه.
این رایزن تازه ی امنیت ملی ی آمریکا از نئوکان هاست و گزینش وی به این مقام مایه ی خرسندی جانی مک کین و همپالاکی ها شده است. دیروز، پیش از نگارش نوشته ام، دو ساعتی به خواندن همین کتاب، که شما محبت کرده و یک نشانی ی تازه برای بارگذاری ی آن داده اید، کردم. نخستین برداشتم این بود که استاد تحلیلگر سپاهیگری (نظامی) از توان کنکاشگر ی سیاسی برخوردار نیست. بامداد امروز متن سخنرانی ی او را که در یک محیط آکادمیک انجام گرفته در یوتیوپ گوش دادم و اشتباه های وحشتناک این آقای دکتر تاریخ درباره ی اشغال اوکرایین به دست روسیه و برخی اشتباه های دیگر او به من ثابت کرد که داوری ی من درباره ی او اشتباه نبوده است. اگر بخواهم درباره ی چگونه گی جنگ عراق و آمریکا بگویم نوشته به درازا خواهد کشید. پیروز و سرفراز باشید. باز هم با سپاس فراوان از توجه شما و نقد سازنده ی شما به نوشته های من

See More
1 +
 
More